Grzyby pleśniowe to mikroorganizmy powszechnie występujące w środowisku naturalnym. W powietrzu obecne są głównie w postaci zarodników, czyli struktur umożliwiających im rozmnażanie i rozprzestrzenianie się. Zarodniki te są niewidoczne gołym okiem, bardzo lekkie i łatwo unoszą się w powietrzu, dostając się do wnętrz budynków przez okna, drzwi oraz systemy wentylacyjne.
W środowisku wewnętrznym grzyby pleśniowe mogą rozwijać się na różnych powierzchniach, zwłaszcza tam, gdzie występuje podwyższona wilgotność. Do najczęstszych źródeł należą zawilgocone ściany i sufity, nieszczelne instalacje wodno-kanalizacyjne, mostki termiczne, materiały budowlane, dywany, tapicerka oraz kurz domowy. Sprzyjające warunki do ich wzrostu to wilgotność powietrza przekraczająca 60% oraz ograniczona wymiana powietrza.
Występowanie niewielkiej ilości zarodników grzybów pleśniowych w powietrzu jest zjawiskiem naturalnym. Problem pojawia się wówczas, gdy ich stężenie znacząco wzrasta, co może świadczyć o nieprawidłowych warunkach mikroklimatycznych w budynku i prowadzić do negatywnych konsekwencji zdrowotnych oraz technicznych.
Grzyby pleśniowe mogą oddziaływać na zdrowie człowieka alergizująco, toksycznie, zakaźnie lub rakotwórczo.
Zarodniki grzybów są integralnym składnikiem powietrza w środowisku pracy i w budynkach mieszkalnych. Przenoszone są z prądami powietrza, z ruchem ludzi i zwierząt, a w pomieszczeniach zamkniętych rozprzestrzeniają się pod wpływem wentylacji. Szacuje się, że dorosły człowiek wykonuje od 20 do 22 tys. oddechów w ciągu doby, wymieniając od 10 – 20 m3 powietrza ze wszystkimi zanieczyszczeniami, które się w nim znajdują.